ulice.jaroslaw.pl
 ul. Świętego Ducha 

Metryka

Jarosław, ul. Świętego Ducha, 2011

Typ: ulica

Nazwa (i numer) w TERYT:Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju Świętego Ducha (31191)

Dzielnica: I

Kategoria drogi: powiatowa  1737 R 

Historia nazwy:

  1. Św. Ducha
    dokument nadania nazwy: Uchwała z 1892 r.

  2. Ducha Św.
    dokument nadania nazwy: Uchwała z 1923 r.

  3. Szkolna
    dokument nadania nazwy: brak danych

  4. Św. Ducha
    dokument nadania nazwy: Uchwała Nr XVIII/66/81

  5. Świętego Ducha - Uchwała Nr III/20/88



Lokalizacja

  Początek: N 50° 0′ 59.25″, E 22° 40′ 44.70″  |   Koniec: N 50° 1′ 3.15″, E 22° 40′ 51.09″



Nazwa

Jarosław. Kościół Świętego Ducha
- wybudowany za murami miasta w 2 poł. XVII w. (po 1689), jako kościół szpitalny, w bezpośrednim sąsiedztwie szpitala dla ubogich rozebranego w 2 poł. XVIII w. Wzniesiony został w miejscu drewnianej kaplicy, zastąpionej przez Spytka III kościółkiem pod tym samym wezwaniem. W 1797 przeszedł w ręce ewangelików, a dopiero po II wojnie światowej został przejęty przez kościół rzymskokatolicki.
Źródło: jaroslaw.pl

Janowi Spytkowi, kasztelanowi sandomierskiemu, dziedzicowi Jarosławia, zawdzięczał swe powstanie, fundację i uposażenie kościół szpitalny pod tytułem Ducha Św., 1495. Kościół ten powstał na miejscu kaplicy św. Krzyża. Zbudowany był z drzewa i miał jedną tylko nawę. Przetrwał on do roku 1690, kiedy to X. Błażej Drzewiecki, prepozyt szpitala, zbudował kościół murowany w stylu barokowym
  Makara, Jakób, Dzieje parafji jarosławskiej, Odbitka z czasopisma Jarosławskie Wiadomości Parafjalne, Jarosław 1936

Po prawej stronie ul. Grunwaldzkiej stoi nieduży kościół ewangelicki, obrócony bokiem do ulicy, absydą ku wschodowi. Jest to jednonawowy barok o bardzo skromnych formach, wzniesiony w XVII w. kosztem ks. Anny Ostrogskiej, jako szpitalny kościół Św. Ducha. Za Józefa II podległ kasacie, przez pewien czas był zamknięty, aż w roku 1797 kupiła go od rządu polska rodzina ewangelicka z Gdańska, Wadson-Litzke, celem obrócenia na kościół ewangelicki parafialny. Mimo bardzo małej ilości wyznawców w samym mieście, parafia ewangelicka istnieje tutaj do dzisiaj, a obejmuje ona obszar kilku sąsiednich powiatów, gdyż najbliższe parafie ewangelickie znajdują się dopiero w powiecie liskim (Bandrów), mieleckim (Czermin) i gródeckim (Hartfeld). Do upadku Austrii miała parafia charakter niemiecki, w dowód czego pozostała na zewnątrz kościoła wmurowana przed kilku laty w rocznice wystąpienia Lutra tablica pamiątkowa z napisem "Eine feste Burg ist unser Gott". Wnętrze ogołocone z zabytków, na ścianie wisi obraz Wilhelma II na czele świty generałów niemieckich, umieszczony na pamiątkę pobytu w kościele Wilhelma II w maju 1915.
  Orłowicz, Mieczysław, Jarosław: jego przeszłość i zabytki : (przewodnik ilustrowany), Uniwersytet Żołnierski w Jarosławiu, Lwów, Warszawa 1921



Dawna nazwa

Budynek Państwowego Gimnazjum II im. Augusta Witkowskiego wzniesiono przy ul. Św. Ducha w 1903 r. Przy otwarciu dwupiętrowego gmachu brali udział przedstawiciele gminy: dr Adolf Dietzius - burmistrz, Ignacy Rychlik - poseł, Piotr Kopystyński - inżynier budowlany. W czasie okupacji niemieckiej wyrażono zgodę na działanie w nim Powiatowej Publicznej Szkoły Zawodowej dla Uczniów Rzemieślniczych i Kupieckich. W ostatnim roku wojny budynek został zupełnie zniszczony w wyniku pożaru. Po remoncie, w 1951 stał się siedzibą Technikum Drogowego z Wydziałem Wodnym, późniejszego Technikum Drogowo-Geodezyjnego.