ulice.jaroslaw.pl
Profesora Tadeusza
 ul. Broniewskiego 

Metryka

Jarosław, ul. Profesora Tadeusza Broniewskiego, 2011

Typ: ulica

Nazwa (i numer) w TERYT:Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju Profesora Tadeusza Broniewskiego (45855)

Dzielnica: I

Kategoria drogi: gminna  111213 R  (zarządzenie)

Historia nazwy:

  1. Hanki Sawickiej
    dokument nadania nazwy: brak danych
    kolejne: Uchwała Nr III/20/88

  2. Profesora Tadeusza Broniewskiego
    dok. nadania nazwy: Uchwała Nr 236/XXVIII/92



Lokalizacja

  Początek: N 50° 1′ 29.58″, E 22° 41′ 45.05″  |   Koniec: N 50° 1′ 40.89″, E 22° 41′ 59.94″



Patron

prof. Tadeusz Broniewski
(1894-1976) polski architekt, przedstawiciel modernizmu, historyk i krytyk architektury, konserwator zabytków architektury. W latach 1923-1931 pracownik naukowy Politechniki Lwowskiej. Potem (1931-1944) dyrektor Państwowej Szkoły Budownictwa w Jarosławiu i radny miasta, od 27 lipca 1944 do 10 sierpnia 1944 wiceburmistrz Jarosławia, od 1946 do 1964 pracownik naukowy Politechniki Wrocławskiej. Doskonały rysownik, także poliglota, badacz XVI-wiecznych tekstów niemieckich. Od 1956 profesor, w latach 1949-1951 i 1958-1960 dziekan Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej. Napisał m.in. Historię architektury w zarysie (1959) i 5-tomową Architekturę dla wszystkich (1963-1969).
W 1925 r. przeniósł się do Jarosławia, gdzie do 1944 r. był dyrektorem Państwowej Szkoły Budownictwa. Należał do wybitnych osobowości miasta. Jako działacz społeczno-kulturalny szczególną troską otaczał zabytki. Był też projektantem i kierownikiem budowy Domu Żołnierza oraz budynku Komunalnej Kasy Oszczędności(obecnego budynku przy Placu Mickiewicza). W okresie okupacji brał czynny udział w tajnym nauczaniu, a także opracował pierwszy polski podręcznik Historii Architektury i nauk form architektonicznych wydany w 1946 r. - ilustrowany własnymi rysunkami autora.
  Starzewska, Janina, Biuletyn Informacyjny m. Jarosławia, 1993



Poprzednia patronka

Hanna Sawicka
właściwie Hanna Krystyna Szapiro, pseudonim Hanka (1917-1943) polska działaczka komunistyczna pochodzenia żydowskiego, w propagandzie PRL przedstawiana jako pierwsza przewodnicząca Związku Walki Młodych (młodzieżówki PPR, która w rzeczywistości powstała dopiero po jej śmierci). Opisując jej działalność w konspiracji, pomijano stalinowską ideologię komunistycznego podziemia. Uczyniono z niej jedną z propagandowych ikon komunistycznego ruchu młodzieżowego.